لغت نامه دهخدا
شاهسپرغم. [ هَِ پ َ رَ ] ( اِ مرکب ) مرکب از: شاه و سپرغم. همان شاه اسپرغم است که ریحان بزرگ باشد و بعربی ضیمران خوانند. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). ریحان. ( شرفنامه منیری ). نوعی ریحان بزرگ برگ. ( یادداشت مؤلف ):
بی گمان شو آنکه روزی ابر دهر بی وفا
برف بارد هم بر آن شاهسپرغم مرغزی.ناصرخسرو.و رجوع بشاه اسپرغم شود.
