سیدمحمدحسین بن احمد ملاذ موسوی چهارسوقی روضاتی اصفهانی
سیدمحمدحسین بن احمد ملاذ موسوی چهارسوقی روضاتی اصفهانی، عالم فاضل و جلیلالقدر در اصفهان بود که در شب پنجشنبه دهم محرم سال ۱۳۰۲ق متولد شد و تحصیلات خود را نزد استادان برجستهای همچون حاج آخوند زفرهای، میرزا یحیی مدرس، سیّد محمود کلیشادی، میرزا احمد اصفهانی، جهانگیرخان قشقائی، آخوند ملا عبدالكریم گزی، سیّد مهدی درچهای و شیخ محمدتقی آقانجفی به پایان رساند. او سپس برای تکمیل علوم دینی به عتبات عالیات مشرف شد و نزد آیات عظام سیّد اسماعیل صدر و شیخ فتحالله شریعت اصفهانی به کسب فیض پرداخت و شفاهاً و کتبا از دیگر بزرگان مانند آقا سیّد ابوالحسن اصفهانی، سیّد محمدکاظم طباطبائی یزدی و آخوند ملا محمدحسین فشارکی اجازه اجتهاد و روایت دریافت کرد. پس از بازگشت به اصفهان، به اقامه جماعت و ارشاد مردم مشغول شد، اما در اواخر عمر از امور عمومی کناره گرفت و به انزوا و عبادت پرداخت. او در شب سهشنبه ششم رجب سال ۱۳۸۲ق وفات یافت و در بقعه جد بزرگوار خود، «صاحب روضات»، در تخت فولاد اصفهان مدفون شد. شاعر توانا استاد فضلالله اعتمادی متخلص به «برنا» وفات او را با شعر ستوده و یاد کرده است: «ملاذ برد پناه از جهان بجانب حیدر». سیدمحمدحسین ملاذ موسوی همچنین نسخهای از کتاب «نظام الاقوال» تألیف نظامالدین محمد قریشی ساوجی را به خط زیبای خود کتابت کرده که امروزه در کتابخانه آیتالله حاج سیّد محمدعلی روضاتی نگهداری میشود. زندگی او نماد علم و تقوا و پیگیری دانش دینی بود و خدمت به جامعه و پرورش شاگردان از ویژگیهای برجسته او به شمار میآید. آثار و تألیفات او، علاوه بر جنبه علمی، نشاندهنده اهتمام وی به حفظ و انتقال میراث علمی و فرهنگی شیعه است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] سیدمحمدحسین بن احمد ملاذ موسوی چهارسوقی روضاتی اصفهانی، عالم فاضل جلیل در اصفهان بوده است.
حاج میرزا محمّد حسین ملاذروضاتی بن سیّداحمد بن میرزا محمّدباقر موسوی چهار سوقی (صاحب روضات) عالم فاضل جلیل در شب پنج شنبه ۱۰ محرم (عاشورا) سال ۱۳۰۲ق در اصفهان متولّد شده و تحصیلات خود را نزد حاج آخوند زفره ای، میرزا یحیی مدرس، سیّدمحمود کلیشادی، میرزا احمد اصفهانی، جهانگیرخان قشقائی، آخوند ملّاعبدالکریم گزی، سیّدمهدی درچه ای و شیخ محمّدتقی آقانجفی انجام داد و جهت تکمیل آن به عتبات عالیات مشرف شده و نزد آیات عظام سیّداسماعیل صدر و شیخ فتح اللّه شریعت اصفهانی به کسب فیض پرداخت و شفاها از این دو مرجع عالیقدر و کتباً از آیات عظام آقا سیّدابوالحسن اصفهانی، سیّدمحمّدکاظم طباطبائی یزدی و آخوند ملّامحمّدحسین فشارکی مجاز گردید.
وفات
وی پس ازبازگشت به اصفهان به اقامه جماعت و ارشاد مردم پرداخت اما در اواخر عمر از این امور کناره گرفته، انزوا اختیار کرده و به عبادت مشغول بود. سرانجام در شب سه شنبه ۶ رجب ۱۳۸۲ق وفات یافته و در بقعه جدّ بزرگوار خویش «صاحب روضات» در تخت فولاد مدفون گردید. شاعر توانا استاد فضل اللّه اعتمادی متخلّص به «برنا» ماده تاریخ وفات ایشان را چنین سروده اند: نوشت خامه «برنا» برای سال وفاتش ••••• «ملاذ برد پناه از جهان بجانب حیدر»
کتابت کتاب
وی نسخه ای از «نظام الاقوال» تالیف: نظام الدّین محمّد قریشی ساوجی را به خط زیبای خود کتابت نموده که در کتابخانه آیت اللَّه حاج سیّدمحمدعلی روضاتی موجود است.
موسوی خوانساری اصفهانی، سیدجعفر، مناهج المعارف: مقدمه، ص۲۸۰-۲۸۱.
...