سگلاوی
لغت نامه دهخدا
سگلاوی. [ س َ ] ( اِ مرکب ) سگلاب که سگ آبی باشد و او را بیدستر خوانند و به عربی قضاعه گویند و خصیه وی آش بچگان است که ضد بیدستر باشد. ( برهان ) ( آنندراج ).
سگلاوی. [ س َ ] ( اِ مرکب ) سگلاب که سگ آبی باشد و او را بیدستر خوانند و به عربی قضاعه گویند و خصیه وی آش بچگان است که ضد بیدستر باشد. ( برهان ) ( آنندراج ).