سلابه
«سلابه» واژه‌ای عربی در زبان فارسی است که در متون لغوی قدیم به کار رفته است. معنای اصلی این واژه «رباینده» است، یعنی کسی که چیزی یا کسی را می‌رباید یا می‌دزدد. در کاربردهای قدیمی، «سلابه» می‌توانست به مرد یا زنی که ربودن یا دزدیدن انجام می‌دهد اشاره داشته باشد. این واژه بیشتر در متون ادبی و تاریخی برای توصیف اعمال غیرقانونی یا ناپسند به کار رفته است. «سلابه» به عنوان صفت نیز می‌تواند به فردی اطلاق شود که تمایل به ربودن یا دزدی دارد. استفاده از این واژه در متون قدیم نشان‌دهنده دقت زبان‌شناسان و نویسندگان در توصیف رفتارهای اجتماعی و اخلاقی بوده است. به طور کلی، «سلابه» به معنای رباینده است و می‌تواند برای توصیف شخصی که چیزی یا کسی را می‌رباید، به کار رود.
مترادف‌ها
سیل، طغیان
لغت نامه دهخدا
( سلابة ) سلابة. [ س َل ْ لا ب َ ] ( ع ص ) رباینده. یقول رجل سلابة و امراءة سلابه. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
رباینده
جمله سازی با سلابه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 سیلاب‌های عظیم ناشی از بارش‌های بی‌سابقه، مانند یک سلابه ویرانگر، تمام محصولات کشاورزی و خانه‌های روستاییان را در مسیر خود نابود کردند.
💡 در متون کلاسیک ادبی، شاعر از قدرت سلابه و جریان تند آب برای توصیف هیجانات و آشوب‌های درونی قلب عاشق استفاده کرده است.
💡 با رسیدن فصل بارندگی، مردم در مناطق کوهستانی باید بسیار مراقب باشند تا گرفتار سلابه و جریان‌های ناگهانی آب در دره‌ها نشوند.
