لغت نامه دهخدا
سجول. [ س ُ ] ( ع اِ ) ج ِ سَجْل، یعنی دلو. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). رجوع به سجل شود.
سجول. [ س َ ] ( ع ص ) عین سجول؛ چشمه بسیار آب. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). عین سجول؛ غزیرة. هکذا فی النسخ، والصواب عنز سجول کما هو نص العباب. ( تاج العروس ).
