سافعه
لغت نامه دهخدا
( سافعة ) سافعة. [ ف ِ ع َ ] ( ع ص ) سموم سافعه؛ بادهای گرمی که روی را بسوزاند و رنگ آن را برگرداند. ج، سوافع. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با سافعه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گرمای سافعه و سوزان در روزهای تابستان بیابان، باعث شده بود که مسافران مجبور شوند در سایه درختان محدود به استراحت طولانی بپردازند.
💡 بادهای سافعه و تند در مناطق کویری، پوششی از گرد و غبار غلیظ را بر روی مناظر وسیع و بیپایان بیابان پهن کرده بودند.
💡 در آن منطقه گرمسیری، تابستانها با هوای سافعه و شرجی همراه است که میتواند برای سلامت افراد مسن و کودکان بسیار دشوار و چالشبرانگیز باشد.