لغت نامه دهخدا
زیب گرفتن. [ گ ِ رِ ت َ] ( مص مرکب ) حسن و جمال و آرایش یافتن:
وین خاک خشک زشت، بدو گیرد
چندین هزار زینت و زیب و فر.ناصرخسرو.
زیب گرفتن. [ گ ِ رِ ت َ] ( مص مرکب ) حسن و جمال و آرایش یافتن:
وین خاک خشک زشت، بدو گیرد
چندین هزار زینت و زیب و فر.ناصرخسرو.
حسن و جمال و آرایش گرفتن