زیاندن

زیاندن. [ دَ ] ( مص ) به جان آوردن.حیات دادن. ( ناظم الاطباء ). زندگی دادن: بدانکه روزی دهنده بندگان منم اگر خواهم ترا بمیرانم و اگر خواهم بزیانم. توبه کن. ( قصص الانبیاء ص 100 ).
بفضل خویش مسلمان زیان مرا یارب
بری مکن ز مسلمانی ار بری جانم.سوزنی ( از فرهنگ رشیدی ).رجوع به زی و زیستن شود.

زندگی دادن.