لغت نامه دهخدا
( زورآفرین ) زورآفرین. [ ف َ ] ( نف مرکب ) آفریننده نیرو. خدا. ( از فهرست ولف ):
ز یزدان زورآفرین زور خواست
بزد دست و آن سنگ برداشت راست.فردوسی.سپه برگرفت و بنه برنهاد
ز دادار زورآفرین کرد یاد.فردوسی.
( زورآفرین ) زورآفرین. [ ف َ ] ( نف مرکب ) آفریننده نیرو. خدا. ( از فهرست ولف ):
ز یزدان زورآفرین زور خواست
بزد دست و آن سنگ برداشت راست.فردوسی.سپه برگرفت و بنه برنهاد
ز دادار زورآفرین کرد یاد.فردوسی.