رؤوم
لغت نامه دهخدا
رؤوم. [ رَ ئو ] ( ع ص ) ماده شتر مهربان بر بچه و بر پوست آن. ( ناظم الاطباء ). شتر ماده مهربان بر بچه و بر آن پوست. ( منتهی الارب ). || گوسپند انس گرفته که جامه و هر چیزی را لیسد و مهربانی نماید. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). گوسفند که هرکه براو بگذرد جامه او بلیسد. ج، روم. ( مهذب الاسماء ).
جمله سازی با رؤوم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تاریخ باستان نشان میدهد که امپراتوری رؤوم با قدرت نظامی و قوانین بسیار دقیق خود توانست بر بخشهای وسیعی از دنیای قدیم حکومت کرده و فرهنگ خود را گسترش دهد.
💡 بسیاری از ریشههای زبانهای اروپایی و ساختارهای حقوقی مدرن امروزی، از میراثهای ماندگار و بسیار مهم تمدن بزرگ و قدرتمند رؤوم در طول قرنها گرفته شده است.
💡 مطالعه دقیق حوادث تاریخی مربوط به دوران سقوط رؤوم میتواند درک عمیقتری از تغییرات سیاسی و اجتماعی در جهان باستان و چرخش قدرتهای بزرگ فراهم آورد.