لغت نامه دهخدا
ظؤر. [ ظَ ئو ] ( ع ص ) ناقة ظؤر؛ ناقه مهربان بر بچه غیر. ناقه ای که بر آن پوست پرکاه کنند تا مهربانی کند. ج، اَظْاَّر. ( مهذب الاسماء ).
ظؤر. [ ظَ ئو ] ( ع ص ) ناقة ظؤر؛ ناقه مهربان بر بچه غیر. ناقه ای که بر آن پوست پرکاه کنند تا مهربانی کند. ج، اَظْاَّر. ( مهذب الاسماء ).
ناق. ظور ناق. مهربان بر بچ. غیر. ناق. که بر آن پوست پر کاه کنند تا مهربانی کند. جمع: آظار.