رقرقه
لغت نامه دهخدا
( رقرقة ) رقرقة. [ رَ رَ ق َ ] ( ع مص ) ریختن آب را: رقرق الماء و غیره. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ریختن آب و غیر آن را. ( آنندراج ). ریختن چنانکه آب را. ( یادداشت مؤلف ). آب راندن. ( المصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). || برگشتن آب در چشم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || پاشیدن عطر در جامه. ( از اقرب الموارد ). || تنک گردانیدن اشکنه را به روغن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). تنک گردانیدن و گشاد کردن چنانکه اشکنه را به روغن. ( یادداشت مؤلف ). || جنبانیدن کوزه آب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || آمیختن شراب را. ( از اقرب الموارد ).
جمله سازی با رقرقه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 صدای رقرقه آب در میان صخرههای سنگی، آرامش عجیبی به روح انسان میبخشد و باعث میشود که تمام نگرانیهای روزمره خود را فراموش کند.
💡 وقتی جوشیدن آب در کتری شروع شد، صدای رقرقه و حبابهای کوچک بالا آمدن، نشاندهنده آماده شدن آن برای دم کردن یک چای خوشعطر بود.
💡 در سکوت شب، صدای رقرقه ملایم چشمهای که در نزدیکی کمپ قرار داشت، تنها صدایی بود که به گوش مسافران خسته میرسید.