رشکناک
لغت نامه دهخدا
رشکناک. [ رَ ] ( ص مرکب ) حسود و بدخواه. ( ناظم الاطباء ). پرحسد. رشکن. ( یادداشت مؤلف ). اصاب؛ رشکناک گردیدن. صبب؛ رشکناک گردیدن به... ( منتهی الارب ):
زاهدی را بد یکی زن همچو حور
رشکناک اندر حق او، بس غیور.مولوی.و رجوع به رشکن و رشکین شود.
رشکناک. [ رِ ] ( ص مرکب ) پر از شپش و رشک. ( ناظم الاطباء ). پررشک. سری که رشک دارد. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ عمید
دارای رشک، پر از تخم شپش.
۱. دارای رشک، حسود.
۲. باغیرت: زآن که واقف بود آن خاتون پاک / از غیوری رسول رشکناک (مولوی: ۸۷۴ ).
جمله سازی با رشکناک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او با آن شخصیت والا و اخلاق بسیار برجسته، نمونهای رشکناک از یک انسان کامل بود که همه در برابر او احترام میگذاشتند و او را تحسین میکردند.
💡 ساختار معماری این بنای قدیمی با آن ظرافتهای هنری و دقت بسیار زیاد در طراحی، بسیار رشکناک و خیرهکننده است و هر بینندهای را مجذوب خود میکند.
💡 موفقیت او در مدیریت این پروژه بزرگ، به دلیل برنامهریزی دقیق و هماهنگی بسیار عالی تیم، بسیار رشکناک بود و باعث افتخار تمام اعضای سازمان شد.