کلمه «رشاق» جمع «رشیق» است و به معنای بلندبالا، خوشقامت و خوشهیکل به کار میرود و صفتی است که برای توصیف زیبایی قامت و تناسب اندام افراد استفاده میشود. فرد رشیق دارای قامت کشیده و اندامی متناسب و جذاب است و این ویژگی هم در مردان و هم در زنان قابل توجه است. مونث واژه «رشیقه» است که همان خصوصیات قامت بلند و خوشاندام بودن را برای زنان بیان میکند و در متون ادبی و توصیفی برای ستایش زیبایی ظاهری به کار رفته است. «رشاق» علاوه بر بار توصیفی، گاهی نشانه سلامت و توانایی جسمانی نیز تلقی میشود، زیرا قامت متناسب و کشیده معمولاً با تناسب بدنی و نیروی جسمانی همراه است. این صفت در ادبیات کلاسیک فارسی و عربی برای تصویرسازی شخصیتها و ستایش ظاهر و وقار افراد کاربرد داشته و توجه خواننده را به شکوه و زیبایی قامت جلب میکند.
رشاق
لغت نامه دهخدا
رشاق. [ رِ ] ( ع ص ) ج ِ رَشیق. ( ناظم الاطباء ). رجوع به رَشیق شود. || ج ِ رَشقَیة. ( ناظم الاطباء ). رجوع به رشیقة شود.