لغت نامه دهخدا
رخماء. [ رَ ] ( ع ص ) مؤنث اَرْخَم. شاة رخماء؛ گوسپند سپیدسر سیاه بدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). مؤنث ارخم. اسبان سپیدسر و سیاه بدن. ج، رُخْم. ( از اقرب الموارد ).
رخماء. [ رَ ] ( ع ص ) مؤنث اَرْخَم. شاة رخماء؛ گوسپند سپیدسر سیاه بدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). مؤنث ارخم. اسبان سپیدسر و سیاه بدن. ج، رُخْم. ( از اقرب الموارد ).