رخماء

لغت نامه دهخدا

رخماء. [ رَ ] ( ع ص ) مؤنث اَرْخَم. شاة رخماء؛ گوسپند سپیدسر سیاه بدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). مؤنث ارخم. اسبان سپیدسر و سیاه بدن. ج، رُخْم. ( از اقرب الموارد ).