ربیط

لغت نامه دهخدا

ربیط. [ رَ ] ( ع ص ) مربوط. بسته شده. ( ناظم الاطباء ). مربوط. ( اقرب الموارد ). ستوربسته. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || پارسای ترسایان. || زاهد و حکیم که خود را از لوث دنیا بازداشته. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || مرد دلیر که نگریزد. ( آنندراج ).
- ربیطالجاش؛ مرد دلیر که نگریزد. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). شجاع. پردل. دلیر. رابطالجاش. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
|| خرمای خشک در انبان نهاده آب بر آن پاشیده. || غوره و خرمای سرنهاده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
ربیط. [ رَ ] ( اِخ ) لقب غوث بن مرّبن طانجه، زیرا که مادرش را فرزندی نمی زیست، پس نذر کرد که اگر این فرزند زنده ماند بر سر او صوف ببندد، و او را ربیط کعبه گردانید تا بالغ گردید سپس آن بسوی خودکشید و ملقب به ربیط شد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).

جمله سازی با ربیط

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در طول مسیرهای تجاری قدیمی، مسافران برای استراحت و امنیت کالاهای خود به ربیط‌های مستحکم که در کنار جاده‌ها ساخته شده بودند، پناه می‌بردند.

💡 معماری این ربیط باستانی نشان‌دهنده شکوه دوران گذشتۀ تجارت در این منطقه و اهمیت استراتژیک جاده‌های ابریشم برای عبور کاروان‌های بزرگ است.

💡 باستان‌شناسان در جریان حفاری‌های اخیر، بقایای یک ربیط قدیمی را در نزدیکی قلعه پیدا کردند که نشان از رونق اقتصادی منطقه در گذشته دارد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران