ربذ

لغت نامه دهخدا

ربذ. [ رَ ب َ ] ( ع مص ) سبک شدن دست کسی در قداح. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || ( اِمص ) سبکی دست. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
ربذ. [ رِ ب َ ] ( ع ص ) سبک پا در رفتار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
- ربذالعنان؛ تنها گریزنده. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
ربذ. [ رِ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ رِبْذة. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به رِبْذة شود.

فرهنگ فارسی

سبک پا در رفتار سبک پا در راه رفتن

خویش یعنی چه؟
خویش یعنی چه؟
قمبل یعنی چه؟
قمبل یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز