لغت نامه دهخدا
رباییدن. [ رُ دَ ] ( مص ) ربودن و گرفتن و اخذ کردن. || دزدیدن کنانیدن. غارت کردن. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ربودن شود.
رباییدن. [ رُ دَ ] ( مص ) ربودن و گرفتن و اخذ کردن. || دزدیدن کنانیدن. غارت کردن. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ربودن شود.
( مصدر ) ( ربایید رباید خواهد ربایید برباید رباینده رباییده ربایش ) ربودن.
ربودن و گرفتن و اخذ کردن دزیدن کنانیدن غارت کردن