ذوحق

حق، درستی، راستی

باطل

ذوحق. [ ح َق ق ] ( ع ص مرکب ) سزاوار. صاحب حق و در فارسی تنها ذی حق گویند. رجوع بذی حق شود.

(حَ قّ ) [ ع. ] (ص مر. ) نک ذی حق.

سزاوار.

نک ذی ح