ذوالذکر

لغت نامه دهخدا

ذوالذکر.[ ذُذْ ذِ ] ( ع ص مرکب ) ذِکّیر. آنکه ذاکره قوی دارد. || شریف. رفیع. بلندمرتبت: و القرآن ذی الذکر. الاَّیة ( قرآن 1/38 )؛ ای ذوالعظمة و الشّرف.

گاییدن یعنی چه؟
گاییدن یعنی چه؟
مماشات یعنی چه؟
مماشات یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز