ذو الاکمام
«ذوالاکمام» واژه‌ای عربی و ترکیبی است که بیشتر در متون قدیمی به کار رفته است. این واژه از دو بخش «ذو» به معنی «دارای» و «اکمام» به معنی «غلاف‌ها یا پوشش‌ها» ساخته شده است. یکی از معنی‌های ساده آن «دارای غنچه‌ها و پوشش‌های گیاهی» است. در این معنا، ذوالاکمام به گیاه یا درختی گفته می‌شود که غنچه یا شکوفه دارد. در برخی منابع، این واژه برای اشاره به «صاحب میوه‌ها و طلعها» نیز استفاده شده است. همچنین در کاربردی جدیدتر، «ذوالاکمام» به معنای «گل یخ» آمده است. این واژه بیشتر جنبه ادبی و توصیفی دارد و در گفتار روزمره کم‌کاربرد است. به طور کلی، «ذوالاکمام» یعنی چیزی که غلاف، غنچه یا پوشش دارد و به‌طور کلی به گیاهان و شکوفه‌ها اشاره می‌کند.
لغت نامه دهخدا
ذوالاکمام. [ ذُل ْ اَ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) خداوند کانازها. دارای کاردها. صاحب طلعها. || گُل ِ یَخ. ( و به این معنی مستحدث است ).
فرهنگ فارسی
خداوند کانازها دارای کاردها
جمله سازی با ذو الاکمام
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون مذهبی و تاریخی، از حضرت علی (ع) با لقب ذو الاکمام یاد شده است که نشان‌دهنده شجاعت و جایگاه والای ایشان در تاریخ اسلام است.
💡 بسیاری از شاعران در اشعار خود برای تمجید از ویژگی‌های اخلاقی و شجاعت امام، از القاب مختلف از جمله ذو الاکمام استفاده کرده‌اند.
💡 مطالعه آثار تاریخی که در آن‌ها از لقب ذو الاکمام استفاده شده، می‌تواند دیدگاه عمیق‌تری نسبت به شخصیت‌های بزرگ دوران صدر اسلام به ما بدهد.
