ذغالدان

لغت نامه دهخدا

ذغالدان. [ ذُ ] ( اِ مرکب ) ظرفی غالباً از تُنُکه آهن که بدان از انبار ذغال برای منقل و اجاق و بخاری آرند. || انبار ذغال. || جائی کوچک و تنگ.

فرهنگ فارسی

ظرفی غالبا از تنگه آهن که بدان از انبار ذغال برای منقل و اجاق و بخاری آرند.

تولدو یعنی چه؟
تولدو یعنی چه؟
ص یعنی چه؟
ص یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز