لغت نامه دهخدا
ذأط. [ ذَءْ طْ ] ( ع مص ) ذأطة. ذبح کردن. || خَوَه کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). || سخت خبه کردن چنانکه زبان خبه شده بیرون افتد. || ذاط اناء؛ پر کردن آوند و پر شدن آوند. ( لازم و متعدی است ) مشک پر کردن. ( تاج المصادر بیهقی ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟