دوزک

لغت نامه دهخدا

دوزک. [ دَ وَ زَ ] ( اِ ) هر چیز بزرگ و سبک. ( ناظم الاطباء ).
دوزک. [ دُ زَ ] ( اِ ) دوز. دز. سرآستین:
ای طرفه خوبان من ای شهره ری
لب را به سر دوزک بکن پاک از می.رودکی.رجوع به دز ودوز شود.

فرهنگ فارسی

دوز. دز. سر آستین.