لغت نامه دهخدا
دواحیل. [ دَ ] ( ع اِ ) ج ِ داحول. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). ج ِ داحول، پای دام صیاد که برای شکار گورخر بر زمین فرونشاند گویا که آن گورخر رانده شده است بهر شکار. ( آنندراج ). رجوع به داحول شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟