لغت نامه دهخدا
( دوائیة ) دوائیة. [ دَ ئی ی َ ]( ع ص نسبی ) دوایی. دارویی. تأنیث دوائی. ( یادداشت مؤلف ): و له [ لخشکنجبین ] رائحة دوائیة.( تذکره ابن بیطار ). رجوع به دارویی و دوایی شود.
( دوائیة ) دوائیة. [ دَ ئی ی َ ]( ع ص نسبی ) دوایی. دارویی. تأنیث دوائی. ( یادداشت مؤلف ): و له [ لخشکنجبین ] رائحة دوائیة.( تذکره ابن بیطار ). رجوع به دارویی و دوایی شود.