دلالت وضعی لفظی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] دلالت وضعی لفظی یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای دلالت لفظ بر معنای موضوعٌ له با استفاده از قرارداد است.
دلالت وضعی لفظی عبارت است از: بودن لفظ به گونه ای که از علم به صدور آن از متکلم، علم به معنای مقصود حاصل شود. سبب دلالت لفظ بر معنا، همان وضع و اعتبار واضع و به دنبال آن، علاقه و رابطه ای است که در ذهن انسان بین لفظ و معنا به سبب علم به وضع وجود دارد.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • خوانساری، محمد، منطق صوری.• ابن سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق).• مظفر، محمدرضا، المنطق.
۱. ↑ خواجه نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، اساس الاقتباس، ص۶۱.
...
جمله سازی با دلالت وضعی لفظی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در مباحث مربوط به علم اصول و زبان‌شناسی، مفهوم دلالت وضعی لفظی به رابطه‌ای اشاره دارد که میان معنا و لفظ بر اساس قراردادی که میان انسان‌ها شکل گرفته است، برقرار می‌باشد.
💡 برای درک عمیق متون فلسفی و کلامی، دانشجو باید ابتدا با مفاهیم پیچیده‌ای نظیر دلالت وضعی لفظی آشنا شود تا بتواند تفاوت میان معنای لغوی و معنای اصطلاحی را به درستی تشخیص دهد.
💡 برخی از فیلسوفان معتقدند که دلالت وضعی لفظی تنها جنبه‌ای از ارتباط میان کلمات و مفاهیم ذهنی است و نمی‌تواند تمام پیچیدگی‌های زبان انسانی را به تنهایی پوشش دهد.
