دفع فکندن

«دفع فکندن» یک ترکیب مرکب در زبان فارسی است که به معنای «بتأخیر انداختن» یا «تأخیر کردن» به کار می‌رود. این عبارت معمولاً برای توصیف عملی به کار می‌رود که انجام کاری را به تعویق می‌اندازد یا زمان انجام آن را دیرتر می‌کند. در متون تاریخی، از «دفع فکندن» برای بیان به تأخیر انداختن مراسم یا اقدامات سیاسی استفاده شده است. این عبارت می‌تواند در معنای مجازی نیز به کار رود و نشان‌دهنده تأخیر یا عقب انداختن تصمیمات، اقدامات یا وظایف باشد. از نظر ساختاری، واژه «دفع» به معنای انداختن یا دور کردن و «فکندن» به معنای پرت کردن است، ولی هنگامی که با هم در متون تاریخی و ادبی به کار می‌روند، معنای آن‌ها به تأخیر انداختن تغییر می‌یابد. کاربرد «دفع فکندن» در متون کلاسیک فارسی، به ویژه متون تاریخی و ادبی، بیانگر قدرت بیان و دقت در انتقال زمان‌بندی وقایع است.