لغت نامه دهخدا
( دعکایة ) دعکایة. [ دِ ی َ ] ( ع ص، اِ ) زن پرگوشت. || مرد پرگوشت، دراز بالا باشد یا کوتاه بالا. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
( دعکایة ) دعکایة. [ دِ ی َ ] ( ع ص، اِ ) زن پرگوشت. || مرد پرگوشت، دراز بالا باشد یا کوتاه بالا. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).