لغت نامه دهخدا
عشنط. [ ع َ ش َن ْ ن َ ] ( ع ص ) نیک دراز، یا مرد پرگوشت نازک و نیکو اندام زیرک. ج،عشنطون. عَشانط. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
عشنط. [ ع َ ش َن ْ ن َ ] ( ع ص ) نیک دراز، یا مرد پرگوشت نازک و نیکو اندام زیرک. ج،عشنطون. عَشانط. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).