لغت نامه دهخدا
دستارور. [ دَ تارْ وَ ] ( ص مرکب ) دستاردار. معمم. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). دستاربند. عمامه بسر.
- دستاروران؛ ارباب عمائم. اهل عمائم. دستارداران. دستاربندان.
دستارور. [ دَ تارْ وَ ] ( ص مرکب ) دستاردار. معمم. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). دستاربند. عمامه بسر.
- دستاروران؛ ارباب عمائم. اهل عمائم. دستارداران. دستاربندان.
دستار دار معمم دستار بند