درفشانیدن

لغت نامه دهخدا

درفشانیدن. [ دِ رَ دَ ] ( مص ) درفشیدن کنانیدن. درخشیدن کنانیدن. ( ناظم الاطباء ). به درفشیدن داشتن: ابراق السیف، لمعالسیف؛ درفشانیدن شمشیر را. ( از منتهی الارب ).