داود الشاذلی

داود شاذلی، که با نام داود اسکندری نیز شناخته می‌شود، از عالمان و نویسندگان اسلامی بوده است که به شهر اسکندریه مصر وابستگی داشته و با کنیه ابوسلیمان شناخته می‌شده است. او در منابع تاریخی با عنوان «الاسکندری» یا «نزیل اسکندریه» معرفی شده که نشان می‌دهد در شهر اسکندریه زندگی می‌کرده یا به آنجا منسوب بوده است. داود شاذلی از شخصیت‌های مرتبط با جریان فکری و عرفانی شاذلیه به شمار می‌رفت و آثار او بیشتر در زمینه دعا، عرفان و شرح متون دینی بوده است. مهم‌ترین اثری که از او نام برده شده کتاب «الرسالة المرضیة فی شرح دعاء الشاذلیة» است که به توضیح و شرح دعاهای مرتبط با طریقت شاذلیه می‌پردازد. این کتاب در واقع شرح و تفسیر دعاهایی است که در میان پیروان طریقت شاذلیه اهمیت معنوی و عرفانی داشته‌اند و در محافل صوفیانه خوانده می‌شده‌اند. طریقت شاذلیه یکی از مشهورترین طریقت‌های صوفی در جهان اسلام بوده و پیروان آن به مسائل عرفانی، ذکر و دعا توجه ویژه‌ای داشته‌اند. داود شاذلی در اثر خود تلاش کرده مفاهیم معنوی و عرفانی دعاهای شاذلیه را توضیح دهد و معانی باطنی آن‌ها را روشن سازد. نام او در برخی کتاب‌های تراجم و شرح حال دانشمندان اسلامی نیز آمده و برای شناخت بیشتر زندگی و آثارش به منابع دیگری ارجاع داده شده است. با وجود آنکه اطلاعات گسترده‌ای از زندگی شخصی او در دست نیست، آثار و انتساب او به شاذلیه نشان می‌دهد که در فضای عرفانی و دینی زمان خود شناخته‌شده بوده است. در مجموع، داود شاذلی یا داود اسکندری از عالمان وابسته به سنت عرفانی شاذلیه بود که با نگارش شرح دعاهای این طریقت، در ادبیات عرفانی و دینی اسلامی شناخته می‌شود.