لغت نامه دهخدا
دامغاچی. ( مغولی - ترکی، ص مرکب، اِ مرکب ) تمغاچی. مهر و نشانه دار قبوض و اسناد دولتی:
گاه دزدیم و گهی شحنه و گه دامغاچی
گاه رهدار و گهی رهزن و گه طراریم.مولوی.رجوع به تمغاچی شود.
دامغاچی
فرهنگ عمید
= تمغاچی
فرهنگ فارسی
تمغاچی
دامغاچی. ( مغولی - ترکی، ص مرکب، اِ مرکب ) تمغاچی. مهر و نشانه دار قبوض و اسناد دولتی:
گاه دزدیم و گهی شحنه و گه دامغاچی
گاه رهدار و گهی رهزن و گه طراریم.مولوی.رجوع به تمغاچی شود.
= تمغاچی
تمغاچی
