لغت نامه دهخدا
خوردنک. [ خوَرْ / خُرْ دَ ن َ ] ( اِ مرکب ) خوردن اندک. خوردن کم. ( یادداشت بخط مؤلف ).
- خوردنک و خفتنک؛ کنایه از خوابیدن فوری بعد ازغذا.
خوردنک. [ خوَرْ / خُرْ دَ ن َ ] ( اِ مرکب ) خوردن اندک. خوردن کم. ( یادداشت بخط مؤلف ).
- خوردنک و خفتنک؛ کنایه از خوابیدن فوری بعد ازغذا.
خوردن اندک خوردن کم