لغت نامه دهخدا
( خودآموزی ) خودآموزی. [ خوَدْ / خُدْ ] ( حامص مرکب ) آموزش بدون استاد. آموزش پیش خود. ( یادداشت بخط مؤلف ).
( خودآموزی ) خودآموزی. [ خوَدْ / خُدْ ] ( حامص مرکب ) آموزش بدون استاد. آموزش پیش خود. ( یادداشت بخط مؤلف ).
( خود آموزی ) آموزش بدون استاد آموزش پیش خود
خودآموزی. خودآموزی نوعی فرایند یادگیری است که یادگیرنده و یاددهنده در آن یکی هستند. این روش آموزشی، مقرون به صرفه شناخته می شود و یادگیرنده در آن آزادی تام در انتخاب موضوع، زمان و فضای آموزشی دارد.
کلاس های درسی و دیگر فعالیت های اجتماعی می توانند مکملی برای خودآموزی باشند. بسیاری از افرادی که به خودآموزی می پردازند راهنمایی های لازم را از افراد متخصص، دوستان، خانواده و... جویا می شوند. بررسی روش های خودآموزی از موضوعات علوم پرورشی، نظریهٔ آموزش، پژوهش های آموزشی، فلسفه آموزش و پرورش و روان شناسی تربیتی است.