خوانگه

محل، جایگاه، کانون

خوانگه. [ خوا / خا گ َه ْ ] ( اِ ) محل خوان. سفره خانه:
همان پنج تن را بر خویش خواند
بنزدیکی خوانگه برنشاند.فردوسی.