خلقاء
لغت نامه دهخدا
خلقاء. [ خ َ ] ( ع ص ) مؤنث اخلق. رجوع به اَخلَق در این لغت نامه شود. || سم بی شکاف. || زن رتقاء؛ یعنی زن بسته فرج. || صخره بی شکاف. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
- صخرة خل-قاء؛ سنگ ام-لس. ( منتهی الارب ). || ( اِ ) شکستگی. || پهلوی شتر و جز آن. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). یقال: ضربت علی خلقاء جنبه.
جمله سازی با خلقاء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در دوران تاریخ اسلام، خلفاء پس از پیامبر اکرم مسئولیت مدیریت امور مذهبی و سیاسی جامعه را بر عهده داشتند تا عدالت و نظم را برقرار کنند.
💡 مطالعه آثار و تصمیمات مختلف خلفاء در دوران اموی و عباسی میتواند دیدگاه بسیار عمیقی درباره تحولات اجتماعی و سیاسی آن دوران تاریخی به ما بدهد.
💡 بسیاری از مورخان معتقدند که سبک حکمرانی و سیاستهای اتخاذ شده توسط خلفاء در آن دوران، تأثیرات ماندگاری بر ساختار تمدن اسلامی گذاشته است.