لغت نامه دهخدا
خصاصاء. [ خ َ ] ( ع اِ ) سوراخ. ( منتهی الارب ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ) ( از تاج العروس ). || هر سوراخ و شکاف که در دروازه و غربال و برقع و مانند آن باشد. ( منتهی الارب ). || سوراخ خرد. ( منتهی الارب ). || گشادگی میان دیگ پایه ها. ( منتهی الارب ). || ( اِمص ) درویشی و حاجت. ( منتهی الارب ).
