لغت نامه دهخدا
خلعه نورد. [ خ ِ ع َ ن َ وَ ] ( نف مرکب ) آنکه خلعت می سازد. آنکه خلعت را آماده می کند:
داد بها یک چمن خلعتی از زرد و سرخ
خلعه نوردش صبارنگرزش آفتاب.خاقانی.
خلعه نورد. [ خ ِ ع َ ن َ وَ ] ( نف مرکب ) آنکه خلعت می سازد. آنکه خلعت را آماده می کند:
داد بها یک چمن خلعتی از زرد و سرخ
خلعه نوردش صبارنگرزش آفتاب.خاقانی.
( صفت ) آنکه خلفت در هم پیچد.