لغت نامه دهخدا
خلاطی. [ خ ِ ] ( اِخ ) محمدبن عبادبن ملک داود خلاطی، ملقب به صدرالدین. از فقیهان حنفی بود. از کتب اوست: «تلخیص الجامع الکبیر» در فقه و «مقصد المسند» ( مختصریست بر مسند امام ابوحنیف ) و «تعلیق بر صحیح مسلم ». ( از اعلام زرکلی چ 1 ج 3 ص 910 ).
