لغت نامه دهخدا
خشکمازو. [ خ ُ ] ( اِ مرکب ) شاخه پژمرده و یا شکسته درخت. ( ناظم الاطباء ). خشکمازه. || پوست درخت. ( ناظم الاطباء ). خشکمازه.
خشکمازو. [ خ ُ ] ( اِ مرکب ) شاخه پژمرده و یا شکسته درخت. ( ناظم الاطباء ). خشکمازه. || پوست درخت. ( ناظم الاطباء ). خشکمازه.