لغت نامه دهخدا
خشبات. [ خ َ ش َ ] ( ع اِ ) ج ِ خَشَبَة. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ). || مناره های بحری. ( یادداشت مؤلف ): الخشبات: اساطین منصوبة فی البحر یوقد فوقها باللیل سراج لیهتدی به اصحاب المراکب. ( مفاتیح العلوم خوارزمی ).
خشبات. [ خ َش َ ] ( اِخ ) جایی است در پس عبادان. ( منتهی الارب ).
