لغت نامه دهخدا
خرغوله. [ خ َ ل َ / ل ِ ] ( اِ ) گیاهی است دوایی که بعربی لسان الحمل گویند. خرغول. ( از برهان قاطع ) ( از فرهنگ جهانگیری ):
باشد چو ز ضعف معده ات بول الدم
ضعف تو از آن زیاده گردد هر دم
گر شربت زرک و آب خرغوله خوری
قوت شودت فزون مرض گردد کم.یوسفی طبیب ( از فرهنگ جهانگیری ).
