لغت نامه دهخدا
خذراف. [ خ ِ ] ( ع اِ ) گیاهی است بهاری که چون تابستان رسد خشک گردد. || نوعی شوره گیاه است. ( از تاج العروس ) ( از منتهی الارب ).
خذراف. [ خ ِ ] ( ع اِ ) گیاهی است بهاری که چون تابستان رسد خشک گردد. || نوعی شوره گیاه است. ( از تاج العروس ) ( از منتهی الارب ).
گیاهی است بهاری که چون تابستان رسد خشک گردد.