لغت نامه دهخدا
خایه قوچی. [ ی َ / ی ِ ] ( اِ مرکب ) نوعی آوند از شیشه که بن مخروطگونه دارد و بر زمین نایستد و آنرا بپهلو خوابانند، قسمی شیشه عرق مسکر را گویند. قسمی شیشه کوچک: یک خایه قوچی عرق.
خایه قوچی. [ ی َ / ی ِ ] ( اِ مرکب ) نوعی آوند از شیشه که بن مخروطگونه دارد و بر زمین نایستد و آنرا بپهلو خوابانند، قسمی شیشه عرق مسکر را گویند. قسمی شیشه کوچک: یک خایه قوچی عرق.