«خاتن» واژهای فارسی است که از ریشه فعل خَتَن گرفته شده و به معنای ختنهکننده است. این کلمه به شخصی اطلاق میشود که عمل ختنه را انجام میدهد و مسئولیت انجام این سنت را بر عهده دارد. ختنه کردن عملی است که در بسیاری از فرهنگها و ادیان برای پسران انجام میشود و شامل بریدن قسمتی از پوست پیشابراه است. در متون سنتی و تاریخی، خاتن معمولاً فردی با تجربه و مهارت در انجام ختنه معرفی شده است تا سلامت پسران حفظ شود. واژه «خاتن» بیشتر در متون کهن و متون فقهی و پزشکی اسلامی کاربرد دارد و در گفتار روزمره کمتر شنیده میشود. در سنتهای اسلامی و برخی فرهنگها، ختنه پسران نمادی از پاکیزگی، ورود به سن تکلیف و رعایت دستورات دینی است. خاتن بهعنوان فردی مورد اعتماد و دارای مهارت شناخته میشد و انجام ختنه پسران بر عهده او بود.
خاتن
لغت نامه دهخدا
خاتن. [ ت ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از خَتَن َ، ختنه کننده. ( از منتهی الارب ).