حوکه
لغت نامه دهخدا
( حوکة ) حوکة. [ ح َ وَ ک َ ] ( ع ص، اِ ) حاکة. ج ِ حائک. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). مردان بافنده. ( آنندراج ). بافندگان. نساجان. جولاهان. جولاهگان. رجوع به حائک شود.
جمله سازی با حوکه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بسیاری از طلاب برای کسب دانش عمیق در علوم دینی به حوکه میروند تا بتوانند از بزرگترین اساتید این حوزه از مفاهیم پیچیده استفاده کنند.
💡 ساختار آموزشی در حوکه بر پایه سلسله مراتب علمی و مطالعه متون کلاسیک استوار است که نیازمند صبر و پشتکار بسیار زیادی برای یادگیری است.
💡 حضور در حوکه فرصتی استثنایی برای پژوهشگران فراهم میکند تا بتوانند در زمینه استنباط احکام و فهم عمیقتر از منابع اصلی دین فعالیت کنند.