حنبریت
کلمهی «حنبریت» واژهای عربی، به معنای بیآمیغ، خالص و ناب است و گاهی به صورت صفت برای تأکید بر صدق یا خالص بودن چیزی به کار میرود. به عنوان مثال، اصطلاح «کذب حنبریت» به معنای دروغ خالص است. علاوه بر این، در برخی منابع مثل «اقرب الموارد» و «ناظم الاطباء»، «حنبریت» همچنین به معنای لاغر، بسیار ضعیف و نحیف نیز آمده است. بنابراین، این واژه هم میتواند بار معنایی خلوص و صداقت مطلق داشته باشد و هم ضعف و لاغری شدید را نشان دهد، بسته به زمینهای که در آن به کار رفته است.
مترادفها
حنبلی
لغت نامه دهخدا
حنبریت. [ حَم ْ ب َ ] ( ع ص ) بی آمیغ. ( منتهی الارب ). خالص. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). کذب حنبریت؛ دروغ خالص. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || لاغر بسیارضعیف. ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
جمله سازی با حنبریت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مکتب فقهی حنبریت یکی از چهار مذهب اصلی اهل سنت است که در بسیاری از کشورهای اسلامی نقش مهمی در تاریخ حقوق اسلامی ایفا کرده است.
💡 برخی از محققان تاریخ اسلام، به بررسی دقیق دیدگاههای فقهی پیروان مذهب حنبریت در قرون اولیه اسلامی و تأثیر آنها بر قوانین شرعی پرداختهاند.
💡 در جلسات علمی مربوط به مذاهب اسلامی، بحثهای مفصلی درباره تفاوتهای ساختاری میان پیروان مذهب حنبریت و سایر مذاهب در جریان بود.